در روضه قلب جز گل عشق مکار

کاش مي دونستي عاشقي مثل تبه

صبح که مي شه پنجره ي اتاقمو پر از اقاقي مي کنم

يواش يواش زمزمه ي نغمه ي ساقي مي کنم

پنجره ي اتاق من ظهرا پر از زندگيه

رهاييه،آفتابه،تابندگيه

عصرا ولي پنجره ي اتاق من پر مي شه از گريه ي من

پر مي شه از اشک من و آه من و سياهي سايه ي من

پنجره ي اتاق من شبا پر از ستاره هاست

پر از چراغ و چشمک و شراره هاست

پنجره ي اتاق من پر از شبه

کاش مي دونستي عاشقي مثل تبه...